Asertywność to … Zasada osobistej odpowiedzialności. Psychologia ogólna

Uzależnienie od opinii ludzi uniemożliwia im pełne życie. Jest mało prawdopodobne, że komuś się spodoba, jeśli ktoś z zewnątrz dyktuje, co ma robić, jakie decyzje podejmować, co nosić, co jeść, jak wyglądać i tak dalej. Ale tak się składa, że ​​odruchowo każdego dnia narażamy wolność naszego wyboru na niebezpieczeństwo ograniczenia. Jak pozostać pełnoprawną osobą wolną i jednocześnie nie naruszać praw i wolności innych osób?

W psychologii istnieje pojęcie "asertywności", bardzo trafnie opisuje prawidłowe zachowanie osoby dorosłej, pewnej siebie. Po pierwsze, asertywność jest stylem zachowania, cechą charakteru, która pozwala osobie bez agresywności bronić granic swojej osobowości i chronić swoje cele i interesy, jednocześnie okazując tolerancję i szacunek dla swojego przeciwnika. Jakie przejawy charakteru i zachowania są charakterystyczne dla asertywnych ludzi?

Bez agresji

Przede wszystkim osoba posiadająca tę cechę charakteru nie wykazuje agresji.
Ważne jest, aby pamiętać, że pokazywanie i odczuwanie to różne rzeczy. Są ludzie, którzy potrafią dobrze kontrolować swoje emocje, aby nie były widoczne na zewnątrz. Ale zewnętrzny wyraz twarzy nie oznacza, że ​​wewnątrz osoby nie ma burzy. Osoba asertywna będzie czuła się spokojna zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie.

asertywność w psychologii

Odpowiednie postrzeganie siebie i innych

Ta cecha również wskazuje na asertywność osoby. Kiedy pewna siebie, nieagresywna osoba reaguje na różne prowokacje innych, nie stawia on maksymalnych wymagań przeciwnikowi, nie bierze też odpowiedzialności za nieprzyjemną rozmowę i mówi mu o tym. Wraz z takim podejściem do rozmówcy, osoba sama w pełni traktuje swoją rolę w rozmowie — w żadnym wypadku nie ponosi on odpowiedzialności za nieprzyjemne momenty na sobie, a także nie zdejmuje go całkowicie.

Ciągłe zachowanie świadomości

Ta cecha obejmuje akceptację i świadomość błędów oraz brak konfliktu. Asertywność jest poprawną oceną działań danej osoby. Tutaj najważniejsze — świadomość czasu i skuteczność ich działań. Na tej podstawie osoba asertywna może porzucić plan, który został wymyślony, nawet jeśli jego opinia o nim pogarsza się wraz z otaczającymi go osobami.

Konflikt czy asertywność?

odpowiedzialność osobista Asertywność w psychologii rozumiana jest również jako brak konfliktu. Możesz od razu powiedzieć, że tak się nie dzieje, jeśli nie ma konfliktu, oznacza to, że nie ma obrony twojej opinii. Niestety, wiele osób tak uważa — ich interesy i prawa mogą być chronione tylko przez konflikt. Następnie musisz odwołać się do pojęcia "konfliktu". Jest to ostra i emocjonalna sprzeczność, zderzenie sprzecznych interesów, celów i opinii. W tej definicji ważne jest, aby kolizja, która jest nazywana konfliktem, była z konieczności emocjonalna, ostra i afektywna. Te trzy znaki całkowicie zaprzeczają głównym oznakom asertywności — świadomości zachowania, braku agresji i odpowiedniej oceny uczestników komunikacji i sytuacji jako całości. Możesz powiedzieć, że pozostajesz osobą asertywną, dopóki nie jesteś zaangażowany w konflikt. Oczywiście zachowanie opisane powyżej jest udzielane niektórym z wielkim trudem, musi istnieć nie tylko osobista odpowiedzialność, ale także właściwe wychowanie od dzieciństwa.

Asertywność to umiejętność mówienia "nie" w czasie.

Bardzo często mamy do czynienia z takimi sytuacjami, kiedy musimy powiedzieć "nie" osobie, ale nie możemy tego zrobić z różnych powodów, a następnie sami cierpimy z tego powodu. Aby nauczyć się szanować siebie, swoje wartości, bronić swoich interesów, ważne jest, aby móc się poddać na czas. Asertywność to umiejętność mówienia "nie". Na przykład sytuacja: stoisz w pełnym autobusie, z torbą w jednej ręce, drugą trzymając za szynę. Dyrygent z jednego końca autobusu prosi o przekazanie pieniędzy na przejazd pasażerów na drugim końcu. Masz prawo nie przekazywać tych pieniędzy, po pierwsze, ponieważ twoje ręce są zajęte i możesz spaść na turę, a po drugie, nie chciałbyś brudzić swoich rąk pieniędzmi innych ludzi. Jeśli odmówisz w tej sytuacji, broniąc swoich interesów, staniesz się zły dla pasażerów i dyrygenta, ale wciąż przekazując pieniądze, pozostaniesz z poczuciem niezadowolenia i stratowania interesów. Co robić? Ty decydujesz!

Zasady, jak odmawiać

zasada osobistej odpowiedzialności

  1. Przede wszystkim musisz być zwięzły. Jeśli zaczniesz wyjaśniać powód w szczegółach, będzie to jak wytłumaczenie.
  2. Ważne jest okazanie szacunku rozmówcy. Możesz chwalić lub wspierać, nie obciążając odpowiedzialności za działania danej osoby.
  3. Czasem wystarczy powiedzieć "nie". Często boimy się tego słowa, myśląc, że utracimy dobrą kondycję ludzką. Ale mocne "nie" jest dużo lepsze i klarowniejsze niż utykanie "nie wiem".
  4. Musisz być szczery. Masz prawo do każdej decyzji, ponieważ marnujesz swój czas. Nie ma potrzeby wymówek.
  5. Twardość Jeśli masz natarczywego rozmówcę, który chce cię przekonać do rozwiązania problemu, musisz powtórzyć kilkakrotnie "nie".
  6. Brak poczucia winy. Nie trzeba mówić, że czujesz się nieswojo lub żałujesz swojej odmowy. Jeśli nie możesz podnieść kostki, po co ją przepraszać? Tak więc z odpowiedzialnością.
  7. Dbaj o siebie. Przede wszystkim musisz myśleć o swoim stanie mentalnym i duchowym. Jeśli powiesz "tak" — oznacza podeptać ich aspiracje i zainteresowania, musisz zająć przeciwną pozycję. Tu nie chodzi o poświęcenie. Rzeczywiście, czasami ze względu na naszych bliskich poświęcamy coś ważnego dla siebie. Na pierwszy plan wysuwa się kwestia priorytetów, osobistej odpowiedzialności.

odpowiedzialność za siebie

Jaką osobą jest on — osobą nie będącą przeciwnikiem?

Aby mieć zasadę osobistej odpowiedzialności jako priorytet w swoim zachowaniu, trzeba zrozumieć, że istnieje druga strona medalu — nie-asertywne zachowanie. Można ją określić jako nadmierną miękkość, być może lenistwo, konformizm — skrajną zależność od innych. Rozważ sytuacje, w których to zachowanie może się objawiać:

— osoba zajmuje bierne stanowisko w rozmowie w grupie osób;

— pozwala podejmować decyzje za niego;

— istnieje stałe odejście od odpowiedzialności z pozornie dobrych powodów;

— boi się nawiązać przyjaźnie, bo nie chce wydawać wysiłków;

— przejawia się niska samoocena — osoba uważa się za słabszą i gorszą od reszty;

— unikanie uwagi innych;

— spowolnienie w zachowaniu, oparte na unikaniu problemów i odpowiedzialności;

— zewnętrznie zgadza się z innymi, nie biorąc pod uwagę własnych uczuć i pragnień;

— boi się powodować niedogodności dla drugiego, ale sam sobie zaszkodzić. ogólna psychologia

Osoba z takim zachowaniem w głębi duszy wiele cierpi, ponieważ jego wybór najczęściej zaprzecza jego wewnętrznym aspiracjom. W jego życiu zaczyna się tak zwany cykl negatywny. Co to znaczy? Kiedy osoba nieakceptująca otrzymuje niskie oceny od znaczącej osoby, zaczyna "jeść" od samego siebie, aby cierpieć w wątpliwościach co do swoich zdolności, zachowań i sukcesów w życiu, jego odpowiedzialność za samego siebie jest zmniejszona. W rezultacie wydaje się, że wyrzeka się siebie, zaczyna żyć podwójnie: z jednej strony wciąż ma pragnienia i zainteresowania, z drugiej strony nie może ich wyrazić i chronić. Wszystko to może prowadzić do nienaturalnych związków z ludźmi, braku prawdziwej przyjaźni. Asertywność to efektywna interakcja ludzi bez przeoczeń i domysłów.

Jak się dowiedzieć, czy jesteś osobą asertywną?

test asertywności

Problem badania pewności siebie, osiągnięcia szczęścia, asertywności jest częścią nauki duszy — psychologii ogólnej. Aby określić tę cechę charakteru, możesz wziąć mały test asertywności, skonsultować się ze specjalistą lub obserwować swoje zachowanie w codziennym życiu. Nawiasem mówiąc, w nauce psychologicznej ogromne znaczenie ma obserwacja lub samoobserwacja (introspekcja), ponieważ dostarczają znacznej ilości informacji o obserwowanym obiekcie. Dlatego ważne jest, aby śledzić, jak mówisz "nie", czy przejawia się agresja wobec twojego rozmówcy, czy trudno jest ci spokojnie bronić swoich praw, bez konfliktów i tak dalej. Najlepszym sposobem, aby spojrzeć na siebie z boku, jest opinia ukochanej osoby o twoim zachowaniu.

Co daje nam zasadę odpowiedzialności za nasze zachowanie?

Dla pełnego rozwoju osobowości ważne jest bycie osobą asertywną. Wszakże to, co jest nam dane przez naturę lub Boga, przez rodziców, zachowujemy przez całe nasze życie, osiągając sukces i rozpoznając klęskę bez poczucia winy lub niskiej samooceny. Działając zgodnie z zasadami asertywnego zachowania, osiągniemy cele, osiągniemy wyżyny i będziemy mieć skuteczne relacje międzyludzkie.