Korekcja neuropsychologiczna w dzieciństwie

Diagnostyka neuropsychologiczna i korekcja dzieci zajmują jedno z czołowych miejsc wśród dyscyplin związanych z rozwojem normalnym i dewiacyjnym (ontogenezą). Praca oparta jest na koncepcji dynamicznej systemowej lokalizacji wyższych funkcji mózgu. Obecnie diagnostyka i korekcja neuropsychologiczna obejmują nowe obszary praktyczne. Korekcja neuropsychologiczna w ćwiczeniach z dzieciństwa

Cele i cele

Diagnostyka i korekcja neuropsychologiczna w dzieciństwie ma na celu:

  1. Określanie poziomu nieukształtowanych wyższych funkcji, identyfikacja możliwości kompensacyjnych.
  2. Tworzenie i rozwój wadliwych procesów psychologicznych. Osiąga się to poprzez poleganie na nienaruszonych silnych ogniwach i ustalaniu interakcji między funkcjami.

Kluczowe postanowienia

W tej pracy eksperci opierają się na pewnych zasadach korygowania neuropsychologicznego. Przede wszystkim należy zrozumieć, że te techniki nie działają jako trening. Obejmują one tworzenie podstawowych funkcji i procesów niezbędnych do dalszego rozwoju. Korekta rozpoczyna się od ekspozycji na elementy tła. Istnieje zatem pośredni wpływ na powstawanie funkcji niedoboru. Program powinien być dostosowany do stopnia rozwoju procesów mózgowych. Wektor tworzenia funkcji jest od dołu do góry, od lewej do prawej, od wewnątrz do zewnątrz. Wzory procesu internacjonalizacji — podstawa programu, którym jest przeprowadzana korekta neuropsychologiczna w dzieciństwie. Ćwiczenia powinny stopniowo stawać się bardziej złożone, a pomoc zewnętrzna w wykonywaniu zadań powinna się zmniejszać. W rezultacie dziecko przechodzi od wspólnego działania do niezależnego działania, kierując się najpierw rozszerzoną, a następnie złożoną instrukcją. Program powinien zapewniać lekcje w formie gry. Jest to konieczne, aby wyeliminować napięcie, zwiększyć motywację, zwiększyć wydajność aktywności mózgu bez uszczerbku na zdrowiu.

Funkcje programu

Metody korekcji neuropsychologicznej dobierane są indywidualnie dla każdego dziecka. Aby to zrobić, systematyczna analiza danych. Od struktury wyższych funkcji zależeć będzie kierunek treningu dla upośledzenia rozwoju. Diagnostyka i korekcja neuropsychologiczna w dzieciństwie są prowadzone na podstawie koncepcji trzech funkcjonalnych bloków mózgowych (zgodnie z koncepcją A. R. Lurii). Szczególną uwagę zwraca się na ustanowienie interakcji między hemisferycznymi. Jest to niezbędne dla pomyślnego przebiegu wszystkich procesów umysłowych. kompleksowa korekcja neuropsychologiczna

Rozwój poznawczy

Jego powstawanie rozpoczyna się w pierwszych dniach życia dziecka. Przede wszystkim mała osoba zajmuje się życiem rodzinnym (domowym). Dostaje ogromną ilość doznań: widzi ludzi wokół siebie, jest karmiony, doświadcza różnych zmian w ciele, słyszy głosy, hałasy itd. Jak wiecie, w różnych okresach wieku rozwój psychiki dzieci przebiega nierównomiernie. Na przykład tworzenie funkcji motorycznych jest najbardziej intensywne w ciągu 1,5-2 lat. Dziecko w tym wieku uczy się zarządzać przedmiotami swoim ciałem. Po 1,5 roku aktywowany jest rozwój mowy. Dziecko zaczyna gromadzić słownictwo, rozwija mowę frazową, są okresy pytań i tworzenia słów. Każda funkcja odpowiada wrażliwemu wiekowi, w którym rozwija się najintensywniej. Po jego utworzeniu zaczyna ona działać jako podstawa do tworzenia następnej złożoności procesów umysłowych.

Pierwszy blok mózgu

Uważa się, że jest energiczny. Pierwszy blok zapewnia niezbędny ton układu nerwowego, pomaga utrzymać optymalny stan czuwania. Normalna aktywność ciała jest możliwa tylko przy stabilnej pracy. Pojawianie się naruszeń w funkcjach pierwszej jednostki mózgowej nie pozwala dziecku wykonywać zadań, wykonywać żadnych czynności, grać.

Zredukowana aktywność

Jest to jeden z głównych objawów naruszenia bloku energetycznego mózgu. W takich przypadkach dziecko jest bierne, nie jest zainteresowane środowiskiem. Jego aktywność poznawcza i fizyczna jest minimalna. Korekcja neuropsychologiczna w dzieciństwie będzie decydująca w takich sytuacjach. Ćwiczenia powinny mieć na celu stymulowanie aktywności poprzez obszary motoryczne, emocjonalne i czuciowe (dotykowe, słuchowe, wzrokowe). Gry oferowane dziecku muszą zawierać ruchy rytmiczne. W tym samym czasie koniecznie wzmocnienie emocjonalne. Do stymulacji wykorzystywane są również aromaterapia, masaż, zabiegi wodne. W miarę wzrostu aktywności dziecko może oferować nie tylko indywidualne odczucia, ale także bardziej złożone kompleksy. Główne elementy, na których opiera się stymulująca korekcja neuropsychologiczna w dzieciństwie, to ćwiczenia, które wymagają od dziecka utrzymania określonego rytmu. Na przykład może chodzić z muzyką w określonym tempie, stukać w piosenkę na bębnie itp. Po tym, jak dziecko nauczyło się utrzymywać jeden rytm, otrzymuje zadania, aby je zmienić. W rezultacie próbuje złapać zmiany i działać zgodnie z nimi. Praca powinna również wykorzystywać techniki obejmujące kompleksową korekcję neuropsychologiczną (program A. V. Semenovich). Dotyczy to w szczególności działań mających na celu kształtowanie prawidłowego oddychania. Terapia sztuką ma pozytywny wpływ na wzbogacenie tła energetycznego dziecka. diagnoza i korekcja neuropsychologiczna w dzieciństwie

Informacyjny blok mózgowy

Odpowiada za otrzymywanie, przetwarzanie i przechowywanie informacji. Aktywność struktur analizatora ciała pozwala osobie słuchać, widzieć, zapamiętywać i odtwarzać otrzymane informacje, a także porównywać je z istniejącymi danymi. Naruszenia tego bloku przejawiają się w słabej identyfikacji obrazów lub prawdziwych przedmiotów. W zaawansowanych przypadkach dziecko może nawet nie rozpoznać znanych zabawek lub artykułów gospodarstwa domowego. Jeśli naruszenia dotyczą percepcji słuchowej, są słabo zorientowane w przestrzeni, nie mogą ustalić źródła dźwięku, porównać go z obiektem, który je publikuje. W przypadku zaburzeń dotykowych dziecko tworzy zniekształcony obraz ciała, spowalnia rozwój drobnych i dużych zdolności motorycznych. Istnieje również brak koordynacji ruchów.

Pogorszenie widzenia

Jak w takich przypadkach wykonuje się korekcję neuropsychologiczną u dzieci? Ćwiczenia powinny mieć na celu identyfikację:

  1. Rzeczywiste. Jeśli dziecko ma trudności z rozpoznaniem.
  2. Realistyczne obrazy. Dziecko uczy się ustalać zgodność między obrazem a podmiotem.
  3. Głośne obrazy. Po tym, jak dziecko nauczyło się ustanawiać związek pomiędzy przedmiotami i ich ilustracjami, zadanie jest skomplikowane. Oferowany jest schematyczny, konturowy, czarno-biały lub hałaśliwy obraz.
  4. Projekt obrazu. W tym przypadku dziecko uczy się rozpoznawać obraz po jego fragmencie.

Upośledzenie słuchu

W tym przypadku neuropsychologiczna korekta dzieci z CRA obejmuje zadania związane z dyskryminacją:

  1. Dźwięki o charakterze niemówiącym. Nauczyciel podczas gry wprowadza dziecko w odgłos wody, skrzypienie drzwi, uderzenie spadającego przedmiotu itp. Dziecko może tworzyć wszystkie te dźwięki niezależnie, a tym samym ustanawiać połączenie między działaniem a hałasem. Następnie należy poszerzyć spektrum percepcji słuchowej. Dziecku oferowane są instrumenty muzyczne lub zabawki itp.
  2. Dźwięki kontrastujące z dźwiękiem. Dziecko, które nauczyło się rozróżniać różne odgłosy, może być również zainteresowane mową. Nadal nie potrafi w pełni zrozumieć słów i zwrotów, ale potrafi już odróżnić dźwięki niepodobne do siebie. Na przykład w mowie dorosłego — samogłoski i spółgłoski. Dziecko może odgadnąć, czy zbliża się do niego wąż (dźwiękiem "sh-sh-sh"), czy samolotu ("yy-y"). Po wykonaniu tego zadania jest skomplikowane. Dziecko uczy się rozróżniać dźwięki zbliżone do siebie. Następnie gry są wprowadzane do klas, gdzie zaczyna wymawiać proste sylaby ("ay", "bi-bi", itp.). Trudniejsze jest zadanie, w którym dziecko uczy się rozumienia słów różniących się jednym dźwiękiem. Na przykład jest proszony o podanie "mikrofonu" i "misia" itp. profilaktyka i korekcja neuropsychologiczna

Zrozumienie mowy

Korekcja neuropsychologiczna w dzieciństwie odbywa się od prostych do złożonych. Po pierwsze, dziecko uczy się rozumienia prostych pojedynczych słów. Na prośbę dorosłego daje obraz lub przedmiot. Wtedy dziecko uczy się postrzegać i wykonywać instrukcje (również od prostych do złożonych, w dwóch lub trzech krokach). W procesie pracy należy uwzględnić ćwiczenia w kontekście gry. W tym przypadku dziecko nie wykonuje żadnego zadania, ale wykonuje akcję.

Zaburzenia dotykowe

Zastanów się, jak w tym przypadku przeprowadzana jest korekcja neuropsychologiczna. W ćwiczeniach należy przede wszystkim zadbać o rozwój zmysłowy, w którym dziecko otrzyma różne odczucia z własnego ciała. W rezultacie powstaje całościowy pogląd na to. Dziecko musi jasno zrozumieć, gdzie jest część ciała, co robi, jakie odczucia powstają w wyniku dotyku.

Rozwój pamięci

Neuropsychologiczna korekta trudności w uczeniu się w dzieciństwie ma na celu skupienie uwagi dziecka na konkretnym przedmiocie. Jak pokazują obserwacje, w przypadku naruszenia zapamiętywania materiału uzyskanego przy użyciu jednego kanału percepcji, odnotowuje się zdolność do odtwarzania danych otrzymanych w inny sposób. Mówiąc najprościej, dziecko, które źle zapamiętuje informacje z ucha, może z łatwością pobrać 5-6 zdjęć z pamięci. Jednak dzieci często nie wiedzą, jak korzystać z tych umiejętności. Korekcja neuropsychologiczna prowadzona jest z uwzględnieniem chronologii rozwoju pamięci. Początkowo pojawia się na ludziach i wydarzeniach, które mają emocjonalne znaczenie dla dziecka. Przede wszystkim więc wśród ludzi, którym przydziela matkę, tych, z którymi pewne doświadczenia są powiązane (z kimś, kogo lubi grać, boi się kogoś). Lekcje gry powinny poprawiać informacje w pamięci — najpierw proste, a potem złożone. Tutaj możesz użyć różnych wierszy, twisterów językowych, piosenek itp.

Zaburzenie uwagi

Przejawia się we wszystkich obszarach działalności. Dziecko nie jest w stanie skoncentrować się nawet na ciekawych grach, rozprasza go wszelki hałas (wiatr za oknem, upadły obiekt itp.). Korekcja neuropsychologiczna jest również przeprowadzana podczas gry. Po pierwsze, specjalista obserwuje dziecko, identyfikuje przedmioty i zabawki, które są dla niego interesujące. Mogą przyciągnąć uwagę dziecka. Następnie dziecko uczy się skupiać na interesującej grze przez krótki czas. Wyzwanie polega na tym, aby skupić uwagę na kilka minut. Nauczyciel wykorzystuje te dodatkowe zachęty. Ponadto, neuropsychologiczna korekta dzieci obejmuje klasy w dystrybucji uwagi. Tak więc dziecku oferowana jest nie jedna, ale kilka zabawek. Uczy się interakcji z nimi jednocześnie. W rezultacie gra staje się bardziej interesująca. Co więcej, zadanie może być skomplikowane: umieszczanie kilku zabawek nie bezpośrednio przed nim, ale po przeciwnych stronach, co zwiększa przestrzeń do gry. Korekcja neuropsychologiczna w ćwiczeniach

Korekcja neuropsychologiczna: recenzje

Aby dziecko mogło poruszać się w środowisku, aby postrzegać nowe informacje, wchodzić w interakcję z innymi ludźmi, musi określić różnicę i podobieństwo między zjawiskami i obiektami, umieć je sklasyfikować i śledzić związek pomiędzy zdarzeniami. Rozwój myślenia wzrokowo-efektywnego jest pierwszym zadaniem, które ustawia korekcja neuropsychologiczna. Opinie specjalistów i rodziców pokazują, że w trakcie praktycznego szkolenia dla dziecka, występują następujące sytuacje:

  1. Świadomość funkcjonalnego celu różnych przedmiotów.
  2. Tworzenie wyobrażeń o różnicach i podobieństwach obiektów, ich rozmiarach.
  3. Zrozumienie związków przyczynowych między zdarzeniami.

Podczas wykonywania zadań dla rozwoju wizualno-graficznego myślenia, jak pokazują obserwacje, dziecko rozwija zrozumienie zależności między obrazem, podmiotem i słowem, które je określa. Na bardziej złożonym poziomie ustanawia związek między ilustracją a wydarzeniem. Te dzieci, które nie używają mowy w komunikacji, uczą się wyrażać pragnienia za pomocą obrazów. Na przykład, jeśli dziecko jest spragnione, pokazuje obraz kubka dla osoby dorosłej, jeśli idziesz na spacer, ilustrację ubrań i tak dalej. Ten sposób organizowania życia i komunikacji jest używany podczas interakcji z dziećmi z autyzmem. Ponadto dziecko zaczyna rozumieć znaczenie obrazów fabularnych i ich serii.

Trzeci blok mózgu

Odpowiada za programowanie, regulowanie i kontrolowanie złożonych działań. Jednostka ta zapewnia organizację aktywnego świadomego zachowania psychicznego, przygotowanie programu i planu działania, a także monitorowanie ich realizacji. Podczas pracy z dziećmi, u których te funkcje są osłabione, należy pamiętać, że zajęcia powinny być prowadzone wyłącznie w zabawny sposób. Dziecko nie będzie siedzieć przy stole przez długi czas, słuchać i wykonywać zadania, których nie chce wykonywać. neuropsychologiczna korekcja trudności w uczeniu się w dzieciństwie

Interakcja półkulista

Ma to zasadnicze znaczenie w aktywności umysłowej. W przypadku naruszenia komunikacji koordynacja ruchu (interakcja nogi i ramienia, chodzenie itp.) Może stać się trudna lub niedostępna. Na kolejnym poziomie powiązania między funkcjami niewerbalnymi i werbalnymi nie są formowane, proces analizy przychodzących informacji jest utrudniony. Przede wszystkim konieczne jest rozwinięcie ogólnej koordynacji ruchowej. W tym celu różne programy terapii fizycznej, gry na świeżym powietrzu. Na ich podstawie budowane są dalsze prace mające na celu rozwinięcie interakcji różnych części ciała. Równolegle z zajęciami dla dzieci prowadzone są przy użyciu miękkich materiałów. Rzeźbi proste gliniane lub plastelinowe figurki, ugniata ciasto obiema rękami.

Palcowa gimnastyka

Zależność tworzenia mowy dziecka na poziomie rozwoju ogólnych zdolności motorycznych udowodniono eksperymentalnie. Jak pokazują badania, jeśli zakres ruchu odpowiada okresowi wieku, wówczas zdolność dzieci do wyrażania swoich myśli na głos będzie również w normalnym zakresie. W związku z rozwojem motoryki ogólnej i palców zwiększa się wydajność kory mózgowej. Nauczyciel może korzystać z ćwiczeń towarzyszących mowie dzieci zawartych w głównym programie zajęć z logopedii jako ćwiczeń fizycznych.

Relaksacja

Ćwiczenia relaksacyjne wykonywane są na wszystkich etapach korekty. Ich występowi może towarzyszyć muzyka. Dzieci są zapraszane na swoje miejsce (przy stole), aby położyć ręce na głowach i zamknąć oczy. Mogą również leżeć na dywanie z tyłu, rozciągnąć ręce, dłonie wzdłuż ciała. W takim przypadku są oni proszeni o przesłanie historii z ich udziałem. Na przykład latają na chmurze, czują ciepły wiatr na policzkach. Ćwiczenie może zakończyć się słowami: "Cóż, wiatr się ochłodził i chcieliśmy wrócić na ziemię".

Lekcja rytmu logo

W trakcie pracy praktycznej powstała pewna struktura. Obejmuje:

  1. Ruch bez muzyki, sugerujący różne rodzaje chodzenia.
  2. Taniec
  3. Palcowa gimnastyka, implikująca przestrzeganie pewnej intonacji.
  4. Gimnastyka oddechowa, która koncentruje się na sile wydechu, z elementami relaksu.
  5. Piosence towarzyszą gesty.
  6. Gimnastyka artykulacyjna, która obejmuje elementy ćwiczeń twarzy.
  7. Uczenie się czterowierszów za pomocą ruchów.
  8. Gimnastyka terapii mowy.

Funkcje

Wszystkie ćwiczenia wykonywane są naśladownictwie. W trakcie prowadzenia zajęć nauczyciel musi wybrać miejsce, aby jego twarz była widoczna dla każdego dziecka, tak aby można było powtarzać ruchy artykulacyjne i ruchy twarzy. Pożądane jest, aby każdy usiadł w kręgu lub usiadł w półokręgu. W takim przypadku dzieci dobrze widzą nauczyciela, synchronicznie rozmawiają z nim i powtarzają materiał. diagnoza neuropsychologiczna i korekta dzieci

Wartość okupacji

Jak pokazuje wieloletnie doświadczenie obserwacji, dzieci, które mają wspólny niedorozwój mowy w wieku przedszkolnym, podczas wspólnych zabaw, stają się bardziej aktywne i pewne siebie. Szybko poznają zasady, które następnie zostają przeniesione do niezależnej działalności. Ćwiczenia z gry zapobiegają przepracowaniu dzieci, działają jako sposób na rozładowanie emocjonalne i pozwalają osiągnąć maksymalną korekcję i efekt uczenia się. Klasy dla przedszkolaków powinny zatem być zróżnicowane.

Wniosek

Powyższy program jest uważany za uniwersalny. Na jego podstawie buduje się profilaktykę neuropsychologiczną i korektę wielu zaburzeń: od dość ciężkich kombinacji zaburzeń mowy, oczywistego upośledzenia umysłowego do izolowanych niepowodzeń poszczególnych procesów. Elementy zawarte w programie są z powodzeniem stosowane w pracy z dziećmi w wieku szkolnym, które mają trudności z opanowaniem programu edukacyjnego.

Przed rozpoczęciem korelacyjnej aktywności rozwojowej konieczne jest ustalenie początkowego poziomu rozwoju funkcji mózgu u dziecka. Zgodnie z tym należy wybrać etap, na którym należy wykonać pracę. Na przykład, w przypadku zaburzeń mowy brutto, zaleca się rozpoczęcie od muzyki i aktywności sensorycznych w celu zwiększenia aktywności dziecka. W przypadku poważnych naruszeń, gdy rozwój jest bardzo powolny, praca może potrwać kilka lat. W takich przypadkach, bez zatrzymywania zajęć na temat tworzenia podstawowych funkcji, należy zwrócić uwagę na zastosowanie umiejętności nabytych w życiu.

Jeśli naruszenia nie są zbyt poważne, należy samodzielnie określić etapy, które dziecko przeszło. Praca zaczyna się od ostatniej. Jeśli postępujesz zgodnie z kolejnością programu, możesz osiągnąć oczywiste pozytywne rezultaty.