Nieformalne relacje: zalety i wady nieformalnych relacji w organizacjach

Co to jest nieformalny związek w organizacji? Są to relacje, które przestają być tylko biznesem i stają się osobiste. Dzieje się tak przez cały czas. W końcu, czasami koledzy mogą być widziani nawet częściej niż członkowie rodziny. Nic dziwnego, że osoba stara się budować relacje w pracy, które sprawią, że będzie chciał pójść do biura.

Definicja

nieformalny związek

Nieformalne relacje — są to relacje, które trudno nazwać biznesem. Zwykle występują w małych organizacjach. Pracownicy takich firm komunikują się zbyt blisko, a czasami są krewnymi lub najlepszymi przyjaciółmi. Zdarzają się przypadki, gdy dobrzy przyjaciele zaczynają budować wspólny biznes. Młodzi ludzie z zadowoleniem przyjmują znajomość zespołu, a nawet go zachęcają. W czym można wyrazić? Wspólne świętowanie świąt, imprez firmowych i spędzanie weekendu w bliskim otoczeniu.

Pracownicy, którzy stosują się do nieformalnych relacji, wiedzą nie tylko o przedsiębiorczości swoich kolegów, ale także o ich życiu osobistym. Ludzie wiedzą, kto się z kim spotyka, kto ma tyle dzieci i kto spędza wolny czas. Nieformalne relacje są bardziej powszechne w grupach kobiet. Nie jest to zaskakujące, biorąc pod uwagę, że bliskość między pracownikami osiąga się poprzez częste, szczere rozmowy.

Formacja

nieformalny związek

Ludzie, którzy są zmuszeni do bliskiego kontaktu z kolegami przez pięć dni w tygodniu, chcąc nie chcąc, stają się częścią tego samego zespołu. W niektórych urzędach można uniknąć nawiązania nieformalnych relacji, aw niektórych nie. Na czym polega tworzenie zbyt bliskiej relacji?

  • Poczucie przynależności. Osoba lubi być częścią zespołu. Samo urzeczywistnienie faktu, że nie jesteś tylko człowiekiem, ale trybik w mechanizmie wspólnej sprawy, podnosi samoocenę. Człowiek pociesza się myślą, że jego koledzy nie potrafią sobie poradzić bez niego, i tak często bywa.
  • Zainteresowanie. Kiedy osoba lubi miejsce pracy i organizację jako całość, będzie kierował wszystkimi swoimi wysiłkami, aby pomóc firmie się rozwijać. Zainteresowanie wspólną sprawą silnie jednoczy ludzi.
  • Wzajemna pomoc Człowiek czuje współczucie dla tych, którzy przychodzą mu na ratunek. A gdy członek zespołu jest pewny siebie w swoich kolegach, tworzy zaufanie. Zaufanie jest podstawą każdego bliskiego związku.
  • Zamknij komunikację. Ludzie, którzy komunikują się ze sobą przy filiżance herbaty lub kawy po prostu nie mogą zachować dla siebie osobistych problemów. Dzieli się nimi z innymi, prosi o radę i współpracuje, aby znaleźć rozwiązanie.
  • Wzajemna ochrona. Kiedy osoba odczuwa współczucie i zaufanie do swojego kolegi, będzie próbował chronić tę osobę. Obowiązuje wzajemna ochrona przed władzami.

Charakterystyczne

nieformalne relacje w organizacji

W każdym spójnym zespole jego członkowie utrzymają dobre relacje. A jaka jest cecha nieformalnej komunikacji?

  • Identyfikacja z grupą. Osoby pracujące w zespole bliskich przyjaciół będą postrzegać owoce działalności nie jako własne, ale jako grupę. Od członków takiego kolektywu nie słychać słowa "ja", ale słowo "my". Osoba będzie się identyfikować jako członek jednej dużej rodziny.
  • Kontakt osobisty. Który zespół może tworzyć ciepłe relacje? W tym, w którym każdy ma okazję rozmawiać szczerze ze sobą. Jeśli ludzie nie będą faworyzować swoich przyjaciół, ich związek będzie nieformalny.
  • Rozkład ról. Jak w każdym zespole, będzie wyraźna gradacja osobowości w nieformalnym. Każda osoba jest wyjątkowa i będzie widoczna. Jedna osoba będzie zachowywać się ostrożnie, druga będzie zbyt otwarta, trzecia będzie trudna do ukrycia.

Dla

nieformalny charakter relacji

Zarówno formalne, jak i nieformalne relacje mają swoje zalety i wady. Poniżej znajdują się zalety tych grup, w których zachęca się do bliskiej komunikacji.

  • Dobra atmosfera. Ludzie idą do pracy z przyjemnością. Postrzegają swoją służbę jako wędrówkę z przyjaciółmi w kawiarni. Z tego powodu zespół rzadko kłóci się i kłóci. Ogólny nastrój kolegów jest często pozytywny.
  • Oddanie firmie. Dobrzy specjaliści, którzy znaleźli w firmie prawdziwych przyjaciół, zastanowią się dwa razy, zanim zakończą pracę. Nawet jeśli wykwalifikowany mistrz otrzyma wyższą pensję w innej organizacji, najprawdopodobniej odrzuci ofertę, ponieważ nie będzie zainteresowany tworzeniem nowych kontaktów społecznych.
  • Chęć rozwoju firmy. Każdy członek zespołu, w którym przeważają nieformalne relacje, będzie dążył do rozwoju swojej organizacji. Dlaczego? Dobre relacje z kierownictwem i współpracownikami przyczynią się do bardziej wydajnej pracy.

Przeciw

sceny nieformalnych relacji

Nieformalne relacje nie są czymś, do czego trzeba dążyć. Tak mówi większość przywódców. Dlaczego mają taką opinię?

  • Brak samorealizacji. Kiedy dana osoba wie, że jest kochana i doceniana, traci zainteresowanie rozwojem. Zespół jest jak rodzina. Jeśli któryś z kolegów nie zrobi czegoś, wszyscy inni patrzą na wady z zamkniętymi oczami. Taka sytuacja często się zdarza: pracownik jest dobrym gawędziarzem, ale kiepskim pracownikiem.
  • Plotki. Tam, gdzie jest bliska komunikacja, zawsze jest miejsce na plotki i zaniedbania. Plotkowana miłość do przekazywania siebie, nie tylko kobiet, ale także mężczyzn. Oszczerstwa i oszczerstwa mogą podkopać zdrowe relacje w każdym zespole.
  • Hamowanie postępów. Spójny zespół często sprzeciwia się wszelkim innowacjom. Wydaje się ludziom, że ich kruchy świat, który zbudowali z trudem, może załamać się, jeśli szef zatrudnia kilku kolejnych pracowników, rekrutuje kogoś do szkolenia lub kupuje nowy ekwipunek.

Struktura

struktura nieformalnych relacji

Nieformalne relacje w organizacji można postrzegać zarówno jako błogosławieństwo, jak i atak. Bliska relacja między współpracownikami wpływa na ich pracę, a co za tym idzie na ich efektywność. Aby skutecznie zarządzać takim zespołem, szef musi być dobrym psychologiem. Reżyser musi przeanalizować relacje, które rozwinęły się między jego podwładnymi. Struktura nieformalnych relacji wygląda następująco:

  • Własne i inne. W grupie, w której panuje komunikacja nieformalna, istnieje wyraźna granica między nimi a resztą. Członkowie zespołu mają swoje role, które są automatycznie rozdzielane. Trudno jest wejść w taki krąg społeczny osobie z zewnątrz, a czasami jest to po prostu niemożliwe.
  • Promocja hierarchii. W każdej grupie są liderzy i osoby z zewnątrz. W zespole, w którym króluje nieformalna komunikacja, łatwo będzie zmienić swoją rolę społeczną.
  • Dno ucisku. Władze często cieszą się uprzywilejowaną pozycją. Dlatego często nowoprzybyli lub ci, którzy jeszcze nie mieli czasu, aby zostać członkami zespołu, są uciskani przez resztę.
  • Zgodność z niepisanymi zasadami. "Kodeks Honoru", którego muszą przestrzegać wszyscy członkowie zespołu, nie jest nigdzie zapisany, ale jego naruszenie może prowadzić do poważnych nieporozumień w zespole.

Przywódcy

nieformalny stosunek pracy

Nieformalny charakter relacji przyczynia się do tego, że w grupie znajdują się osoby, które zajmują pozycję dominującą. Taka osoba jest nieformalnie uważana za przywódcę. Rozwiązuje wszystkie pojawiające się pytania, to on zwraca się o pomoc i to on komunikuje się lepiej z władzą niż inni. Jakie cechy posiada lider? Musi być aktywny i móc wejść w zaufanie. Osoba towarzyska wie wszystko i wszyscy. To on rozprzestrzenia plotki i tworzy nastrój w zespole. W razie potrzeby lider może zmusić kolegów do "zaprzyjaźnienia się" z jednym lub drugim członkiem swojej zestrzelonej grupy. Przywódcy, których nikt nie wybiera. Dlatego w przypadku, gdy kolektyw coś nie lubi, dana osoba może utracić autorytet, a ktoś inny zajmie wolne miejsce.

Szefowie

Nieformalne stosunki pracy tworzą przywództwo. To dyrektor promuje zbliżenie swoich podwładnych. Jeśli przywództwo nie wspiera nieformalnej komunikacji, nie będzie w stanie odrzucić swoich korzeni. Inną rzeczą jest, gdy reżyser jest liberałem. Może wzbudzać w tobie znajomość i komunikować się ze swoimi podwładnymi bez żadnego zakłopotania. Takie bliskie relacje prowadzą do tego, że głowa staje się bezpośrednim uczestnikiem grupy. Będzie znał słabe i mocne strony każdego członka personelu. Szef będzie również świadomy wszystkich osobistych problemów. Dyrektor może pomóc, zarówno moralnie, jak i finansowo, pokonać trudności życiowe wszystkich swoich podopiecznych.

Powieści

Scenariusz nieformalnego związku zazwyczaj zawiera trójkąt miłosny, który jest tworzony przez kolegów. Pracownicy zachowują swobodę w stosunku do siebie nawzajem, w wyniku czego burzliwy romans jest wiązany między dwoma kolegami. Ale zazwyczaj takie historie nie mają szczęśliwego zakończenia. Pracownik lub pracownik ma już męża lub żonę, a także dziecko. Powieść w pracy jest postrzegana jako rozrywka lub intryga. Nawet jeśli pojawia się sympatia między dwoma kolegami, którzy nie są małżeństwem, nie są oni skazani na wspólne długie i szczęśliwe życie. Ciągła komunikacja w pracy, plotki i nieporozumienia, problemy, które będą przekazywane z biura do domu, szybko niszczą szczęście ludzi. A dalsza komunikacja między byłymi kochankami będzie bardzo napięta.

Przykłady

Przykłady scen nieformalnych relacji mogą przytoczyć wiele. Kobiety, które pracują w biurze przez ponad rok, mogą spędzać razem weekendy. Spotkają się ze swoimi rodzinami, odwiedzą się nawzajem lub pójdą razem na morze podczas wakacji.

Przykładem nieformalnej komunikacji w zespole są częste imprezy korporacyjne. Takie wydarzenia nie odbywają się w restauracji, w której możliwość rozmowy ogranicza się do minimum, ale bezpośrednio w biurze. Reżyser wraz z podwładnymi może pić napoje alkoholowe, żartować, opowiadać obsceniczne żarty i omawiać zabawne incydenty ze swojej praktyki.

Dobry lub zły

Być lub nie być nieformalną komunikacją — decyduje przywództwo. I najczęściej dyrektorzy firm dochodzą do wniosku, że przyjaźń jest przyjaźnią, a służba jest usługą. Tylko niedoświadczeni biznesmeni zachęcają do znajomości. Dyrektor, który chce mieć silny i stabilny biznes, będzie wymagał szacunku od podwładnych. Z kolei menedżer zapewni, że każdy z pracowników będzie się szanować. Ludzie przyjeżdżają do pracy i nie rozmawiają o problemach osobistych. Eksperci powinni przede wszystkim angażować się w podnoszenie swoich kwalifikacji, a nie w dyskusję nad pilnymi sprawami. Tylko mała firma, której przywództwo nie dąży do ekspansji, może pozwolić na nieformalną komunikację między podwładnymi.