Pamięć emocjonalna i metody jej rozwoju

Pamięć w psychologii to gromadzenie pewnych procesów, które są bezpośrednio odpowiedzialne za przechowywanie, gromadzenie i, jeśli to konieczne, reprodukcję różnych typów struktur informacyjnych. Pamięć emocjonalna jest akumulacją i reprodukcją doświadczanego doświadczenia emocjonalnego, które jest ściśle zespolone w psychice z konkretnym wydarzeniem, które wywołało emocje. pamięć emocjonalna

Jak zarządzać tego rodzaju pamięcią, rozwijać i wzmacniać tę umiejętność? Jakie są funkcje pamięci dla uczuć i emocji. Bez umiejętności zapamiętywania traumatycznego doświadczenia osoba nie mogłaby się w pełni rozwinąć.

Rodzaje pamięci: pamięć emocjonalna

Słynny psycholog P. P. Blonsky zidentyfikował 4 główne typy pamięci. Podstawą podziału pamięci na motoryczną, emocjonalną, wyobrażeniową i logiczną jest to, że aktywność umysłowa jest bardziej wyraźna w procesie zapamiętywania. Tak więc dzieje się pamięć:

  1. Motor — zapamiętywanie ruchów. Jazda rowerem, jazda na rolkach, dzianie — wszystko to jest możliwe dzięki pracy silnika, lub inaczej, pamięci silnika.
  2. Emocjonalne — umiejętność zapamiętywania uczuć i emocji związanych z obiektem, wydarzeniem lub zdarzeniem.
  3. Pomysłowe — pamięć obrazów natury, obrazów słuchowych lub smakowych lub stałych koncepcyjnych, uformowanych w postaci abstrakcyjnego obrazu.
  4. Werbalno-logiczne. Zapamiętywanie obrazów mentalnych, pojęć osadzonych w słowach i powiązań między pojęciami. Rozwija się, gdy dziecko może już postrzegać abstrakcyjne kategorie.

Pamięć typu logiczno-logicznego jest najbardziej złożona i rozwija się później niż inne typy, dzięki silnym wysiłkom. Jeśli pamięć logiczna jest dobrze rozwinięta, wówczas u osoby dorosłej staje się liderem we wszelkiej aktywności umysłowej. Wtedy człowiek może kierować i kontrolować wszystkie procesy zapamiętywania i reprodukcji.

Pamięć emocjonalna

Jeśli chodzi o pamięć emocjonalną, proces ten odgrywa kluczową rolę w rozwoju uspołecznionej osobowości. Niemożliwe jest podejmowanie decyzji o ich przyszłej działalności bez polegania na ich wewnętrznych stanach. Bez zapamiętania stanu emocjonalnego, osoba nie mogła uczyć się na swoich błędach.

Jak działa pamięć emocjonalna

Praca opiera się na interakcji kilku elementów strukturalnych: rzeczywistych emocji, pozytywnych lub negatywnych, uczuć, myśli i informacji, które indukują myśli i uczucia jednostki. Są ściśle ze sobą powiązane i nie można oddzielić składników w strumieniu świadomości. Jak zapamiętuje się emocje?

rozwój pamięci emocjonalnej

Doświadczona sytuacja lub zjawisko pozostawia ślad w psychice zwanej engram. Emocje pozwalają nam określić, jak udane są nasze relacje ze społeczeństwem i czy związki osobiste odnoszą sukces. Im silniejsze emocje, tym jaśniejsza i jaśniejsza engrama. Nagłe przypomnienie może obudzić ten ślad w pamięci i "wyciągnąć" wszystkie emocje. Jednak siła i jakość odtwarzalnych emocji różnią się od pierwotnej reakcji. Na przykład, po kilku latach wydarzenie, które zasmuciło, może być już postrzegane jako zabawne wydarzenie. Wynika to z faktu, że mentalna ocena wydarzenia jest już inna.

W procesie zapamiętywania doświadczenia są często uogólniane. Oznacza to, że bodziec, który spowodował doświadczenie, z biegiem czasu, w połączeniu z innymi bodźcami. Z tego powodu osoba czasami nie może wyraźnie pamiętać prawdziwej przyczyny swojego lęku.

Emocjonalne i figuratywne rodzaje pamięci

Pamięć emocjonalna u ludzi jest ściśle powiązana z obrazami. Ze względu na to, że emocje malują bardziej żywe zdarzenia i przechwycone wzorce, nasz mózg jest w stanie wytworzyć nowe obrazy, które nie istnieją. To znaczy tworzyć sztukę i poezję.

podstawa podziału pamięci na motoryczne emocjonalne figuratywne

Obrazy mogą być wizualne, węchowe, a nawet smakowe. Emocjonalne obrazy najlepiej zapamiętują aktorzy i poeci. To dla tych ludzi pamięć emocjonalna jest zawsze najważniejsza. I podobnie jak w każdym innym zawodzie, obrazy muszą być w stanie sobie poradzić.

Jak powstają dzieła sztuki? Rola pamięci emocjonalnej

Ludzie kreatywnych zawodów dobrze współpracują z obrazami. Muszą umieć analizować i syntetyzować obrazy, zapewniać analogię i tworzyć nowe pomysły. Bez ciągłej uwagi do tych procesów umysłowych; do zgromadzonego doświadczenia emocjonalnego obrazy będą niejasne. W związku z tym aktor nie będzie w stanie jasno odtworzyć ich na scenie.

Istotna jest możliwość wyboru łańcucha podobnych obrazów dla każdego obrazu. Wszyscy wielcy geniusze byli w stanie zachować w pamięci wiele takich łańcuchów emocjonalnych obrazów, które następnie wcielono w muzykę lub rysunek. Tego można się nauczyć. Kolejną ważną cechą emocjonalnej pamięci osoby twórczej jest niski próg wrażliwości. Im niższy próg wrażliwości emocjonalnej, tym więcej informacji na temat świata i innych ludzi może odegrać i urzeczywistnić osoba kreatywna.

Fizjologiczne podstawy pamięci

Istnienie emocji zostało potwierdzone przez naukę, gdy obszar zwany jądrem migdałowatym został odkryty głęboko w płatku skroniowym mózgu. Ta część układu limbicznego odpowiada za pojawienie się emocji. Ale autonomiczne zmiany w ciele pod wpływem lęku, na przykład, są dziełem podwzgórza. Procesy zachodzące w układzie limbicznym mają zarówno charakter elektryczny, jak i biochemiczny; wpływają na stan wszystkich narządów i układów.

Podstawą podziału pamięci na emocje motoryczne jest

Emocji zawsze towarzyszy aktywacja układu nerwowego i zmiany ciśnienia krwi.

Dzięki pracy układu limbicznego żywy organizm rozwija się z wykorzystaniem motywacji. Zachowanie nieświadomie lub jest wysyłane tam, gdzie dana osoba jest wzmacniana pozytywnymi emocjami lub blokowana przez napotkanie strachu lub bólu.

Wszystkie silne emocje są utrwalone w pamięci z powodu tworzenia połączeń synaptycznych. Różne części mózgu biorą udział w tworzeniu odcisku pamięci:

  • kora mózgowa: ciemieniowa, skroniowa i czołowa;
  • móżdżek jest odpowiedzialny za zapamiętywanie ruchów ciała;
  • hipokamp;
  • podkorowe węzły.

Połączenia między neuronami nie są ustanawiane natychmiast. Ważna jest tutaj praca chemikaliów, takich jak endorfiny, wapń i enkefaliny. Substancje te — neuroprzekaźniki — to hormony, które przenoszą impulsy między neuronami.

Emocjonalna pamięć osoby

Energia i białka są zużywane na proces zapamiętywania. Dlatego dla dobrej pamięci musisz dobrze zjeść.

Rozwój pamięci emocjonalnej u dzieci i dorosłych

Aby ten rodzaj pamięci rozwijał się lepiej u dziecka, trzeba mu pomóc "włączyć" częściej myślenie figuratywne, przenieść go do ciekawych miejsc i nauczyć go od najmłodszych lat w świecie literatury i teatru.

U dorosłych pewnego rodzaju pamięć już dominuje, a psychika koncentruje się na pewnym rodzaju aktywności. Zmiana postrzegania i rozpoczęcie myślenia o innej postaci dorosłej jest bardzo trudne. Niemniej jednak każdy ma emocjonalną pamięć i możesz spróbować go rozwinąć lepiej i doprowadzić go do świadomego poziomu.

Jakie zadania należy wykonać, aby rozwinąć ten rodzaj pamięci? Pamięć emocjonalna jest wyćwiczona, jeśli codziennie czyta się książkę, zapisuje na papierze emocje, które powstają z aktu jednego lub drugiego bohatera ulubionej książki. Następnie spróbuj przeanalizować wewnętrzny świat bohatera, sytuacje konfliktowe między nim a społeczeństwem. Można wybrać film do takiej analizy.

Emocjonalne funkcje pamięci

Dlaczego takie wspomnienie potrzebuje kogoś, kto nie zajmuje się kreatywnością? Rozwój pamięci emocjonalnej jest konieczny dla wszystkich, ponieważ osoba bez doświadczenia emocjonalnego nie jest zainteresowana komunikacją. Ponadto, ci ludzie nie są w stanie wczuć się, dzielić ból i, w gruncie rzeczy, bardzo samotni w swoim życiu. Możesz więc wybrać kilka funkcji:

  • promuje rozwój osobowości;
  • tworzy inteligencję emocjonalną;
  • pomaga lepiej poruszać się w społeczeństwie, więc nauczyciele i dyrektorzy firm są potrzebni;
  • wpływa na rozwój kreatywności.

Inteligencja emocjonalna: Formacja

Inteligencja emocjonalna to umiejętność rozumienia i kontrolowania emocji. Bez rozwoju inteligencji emocjonalnej niemożliwe jest skuteczne zarządzanie zespołem. To ważna cecha prawdziwych liderów.

pamięć jest symbolicznie emocjonalna

Osoba z rozwiniętą inteligencją emocjonalną jest łatwa do rozpoznania. Dobrze się dogaduje z otaczającymi go ludźmi, ponieważ rozumie emocje zarówno własne, jak i innych ludzi. Jest zawsze przyjazny i wesoły.

Wniosek

Wszelkie zachowanie przez całe życie opiera się na emocjonalnym doświadczeniu jednostki. Podstawą podziału pamięci na motor jest emocjonalna aktywność umysłowa, z której najczęściej korzysta jednostka.

Cały system limbiczny odpowiada za zachowanie i rozwój stanu emocjonalnego. Należą do nich: ciało migdałowate (migdałki), podwzgórze, wyrostek sutkowy, hipokamp, ​​trójkąt węchowy i inne struktury. Pamięć powstaje poprzez syntezę długotrwałych połączeń między neuronami mózgu.

Zdolność do kreatywności to przede wszystkim rozwinięta pamięć figuratywna i emocjonalna. Rozwój pamięci figuratywnej jest konieczny dla tych, którzy decydują się poświęcić twórczości literackiej, muzycznej lub aktorskiej.