Pobudzenie psychomotoryczne: rodzaje, objawy, leczenie

Pobudzenie psychoruchowe występuje w ostrych zaburzeniach psychicznych i objawia się zwiększoną aktywnością ruchową, któremu mogą towarzyszyć zamieszanie, lęk, agresywność, zabawa, halucynacje, oszołomienie, stan urojeniowy itp. Więcej na temat tego stanu, z powodu może się zdarzyć i jak jest traktowane, zostaną omówione w dalszej części artykułu. pobudzenie psychoruchowe

Główne objawy pobudzenia psychoruchowego

Stan pobudzenia psychomotorycznego charakteryzuje się ostrym początkiem, ciężkim upośledzeniem świadomości i niepokojem motorycznym (może to być zarówno nerwowość, jak i niszczące działania impulsywne). Pacjent może odczuwać euforię lub, wręcz przeciwnie, lęk, lęk.

Jego ruchy mają charakter chaotyczny, nieodpowiedni, towarzyszyć im może podniecenie mowy — multi-rytuał, czasem w postaci ciągłego strumienia słów z wykrzykiwaniem indywidualnych dźwięków czy fraz. Pacjent może być nawiedzany przez halucynacje, jego oczy są oszołomione, jego myślenie jest przyspieszane i łamane (dysocjacyjne). Jest agresja skierowana zarówno na innych, jak i na siebie (próby samobójcze). Nawiasem mówiąc, nieobecna jest krytyka pacjenta dotycząca jego stanu.

Jak wynika z wymienionych objawów, samopoczucie pacjenta stanowi zagrożenie i wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Ale co może prowadzić do podobnego stanu rzeczy?

Przyczyny pobudzenia psychoruchowego

Ostre pobudzenie psychoruchowe może być wywołane z wielu powodów, takich jak silny stres i organiczne uszkodzenie mózgu (takie jak epilepsja).

objawy pobudzenia psychoruchowego

Najczęściej występuje:

  • z długim pobytem osoby zdrowej psychicznie w stanie paniki lub w wyniku sytuacji zagrażającej życiu (na przykład po wypadku samochodowym może rozwinąć się tzw. psychoza reaktywna);
  • w ostrym lub przewlekłym zatruciu alkoholem, a także zatruciu kofeiną, akryną, atropiną itp .;
  • po odejściu ze stanu śpiączki lub po urazach czaszkowo-mózgowych, co wywołało patologiczne uszkodzenie obszarów mózgu;
  • może być konsekwencją uszkodzenia toksyn ośrodkowego układu nerwowego w wyniku poważnej choroby zakaźnej;
  • w histerii;
  • często występuje w chorobie psychicznej: schizofrenii, psychozie depresyjnej, pobudzeniu maniakalnym lub chorobie afektywnej dwubiegunowej.

Nasilenie pobudzenia psychomotorycznego

W medycynie pobudzenie psychoruchowe dzieli się na trzy stopnie.

  1. Lekki stopień Pacjenci w tym przypadku wyglądają tylko wyjątkowo żywiołowo.
  2. Średni stopień wyraża się w przejawach braku skupienia ich mowy i działań. Działania stają się nieoczekiwane, występują wyraźne zaburzenia afektywne (wesołość, złość, melancholia, złośliwość itp.).
  3. Ostry stopień pobudzenia przejawia się w całkowicie chaotycznej mowie i ruchach, a także w przyciemnieniu świadomości.

Nawiasem mówiąc, sposób, w jaki ta ekscytacja objawia się w dużej mierze, zależy od wieku pacjenta. Tak więc, w dzieciństwie lub w podeszłym wieku towarzyszy mu monotonna mowa lub czynności motoryczne.

U dzieci jest to monotonny płacz, krzyczenie, śmiech lub powtarzanie tych samych pytań, kołysanie, grymasy lub bicie. A w przypadku starszych pacjentów emocje przejawiają się w nieprzyjemności, z pewnym rodzajem obojętności i spokojnym gadatliwością. Ale często w takich sytuacjach i przejawach drażliwości lub niepokoju, towarzyszyło narzekanie.

ostre pobudzenie psychoruchowe

Rodzaje pobudzenia psychomotorycznego

W zależności od rodzaju pobudzenia pacjenta różne typy tego stanu różnią się.

  • Halucynacje — urojeniowe emocje — charakteryzujące się poczuciem strachu, lęku, zamieszania lub złośliwości i napięcia. Pacjenci mogą rozmawiać z niewidzialnym rozmówcą, odpowiadać na ich pytania, słuchać czegoś, aw innych przypadkach atakować wyimaginowanych wrogów lub, przeciwnie, uciekać przed nimi uciekając bez demontowania drogi i oczywistych przeszkód.
  • Katatoniczne pobudzenie psychoruchowe — jego objawy przejawiają się w chaotycznych i bezkierunkowych ruchach pacjenta — są nagłe, bezsensowne i impulsywne, z przejściami od agitacji do otępienia. Pacjent jest głupi, grymasy, zachowuje się absurdalnie i wychowuje.
  • Podniecenie maniakalne wyraża przejście od wesołości do gniewu, drażliwość i złośliwość. Pacjent nie może usiąść na miejscu — śpiewa, tańczy, ingeruje we wszystko, podejmuje się wszystkiego i niczego nie uzupełnia. Mówi szybko, ciągle, ciągle zmieniając temat i nie kończąc fraz. Oczywiście przecenia swoje możliwości, potrafi wyrażać idee wielkości, a jeśli jest sprzeciwiany, przejawiać agresję. rodzaje pobudzenia psychomotorycznego

Kilka innych rodzajów pobudzenia psychomotorycznego

Oprócz wymienionych powyżej, istnieje kilka innych rodzajów pobudzenia psychomotorycznego, które mogą rozwinąć się u zdrowej osoby i u osób z organicznym uszkodzeniem mózgu.

  • Tak więc pobudzenie epileptyczne jest charakterystyczne dla stanu zmierzchu świadomości u pacjentów z epilepsją. Towarzyszy mu złośliwie agresywny afekt, całkowita dezorientacja, niemożność kontaktu. Początek i koniec są zwykle nagłe, a państwo może osiągnąć wysoki stopień zagrożenia dla innych, ponieważ pacjent może rzucić się na nie i spowodować ciężkie obrażenia, a także zniszczyć wszystko, co napotka na swojej drodze.
  • Psychogenne pobudzenie psychoruchowe występuje natychmiast po ostrych sytuacjach stresowych (katastrofa, zderzenie itp.) p.). Wyraża się to w różnym stopniu niepokoju silnika. Może to być zarówno monotonne podniecenie z nieartykułowanymi dźwiękami, jak i chaotyczne podniecenie z paniką, lotem, samouszkodzeniem, próbą samobójstwa. Często podniecenie zastępowane jest przez odrętwienie. Nawiasem mówiąc, w przypadku masowych katastrof, taki stan może obejmować również duże grupy ludzi, stając się powszechny.
  • Podniecenie psychopatyczne jest na zewnątrz podobne do psychogenicznego, ponieważ występuje również pod wpływem czynników zewnętrznych, ale siła reakcji w tym przypadku z reguły nie odpowiada jego przyczynom. Ten stan związany jest z psychopatycznymi cechami charakteru pacjenta.

Jak zapewnić opiekę w nagłych wypadkach w przypadku ostrego pobudzenia psychoruchowego

Jeśli dana osoba ma pobudzenie psychoruchowe, natychmiastowa pomoc w nagłych wypadkach jest potrzebna, ponieważ pacjent może spowodować obrażenia dla siebie i innych. Aby to zrobić, z pokoju, w którym się znajduje, proszeni są o wycofanie wszystkich osób z zewnątrz.

Komunikują się z pacjentem spokojnie i pewnie. Powinien być izolowany w oddzielnym pomieszczeniu, które jest wstępnie kontrolowane: okna i drzwi są zamknięte, ostre przedmioty są usuwane i wszystko, co można uderzyć. Natychmiast wezwał zespół psychiatryczny.

Przed jej przybyciem powinieneś spróbować odwrócić uwagę pacjenta (ta rada nie pasuje do stanu półmroku, ponieważ pacjent nie ma kontaktu), a jeśli to konieczne — do unieruchomienia. ulga w pobudzeniu psychoruchowym

Pomagaj w unieruchomieniu pacjenta

Pobudzenie psychoruchowe, którego objawy omówiono powyżej, często wymaga zastosowania środków powściągliwości. Zazwyczaj wymaga to pomocy 3-4 osób. Podchodzą z tyłu i z boków, przytrzymują ramiona pacjenta przyciśnięte do klatki piersiowej i nagle podnoszą go pod kolana, w ten sposób kładąc go na łóżku lub kanapie, wcześniej odsunięto od ściany, aby można było zbliżyć się z dwóch stron.

Jeśli pacjent stawia opór, wymachując jakimkolwiek przedmiotem, zaleca się, aby asystent trzymał przed sobą koce, poduszki lub materace. Jeden z nich powinien rzucać koc na twarz pacjenta, co pomoże mu położyć go na łóżku. Czasami trzeba trzymać głowę, na której ręcznik kładzie się na czole (najlepiej na mokro) i ciągnie się do łóżka za jego końce.

Ważne jest, aby zachować ostrożność, aby nie spowodować uszkodzeń. pomoc w pobudzeniu psychoruchowym

Funkcje pomocy przy agitacji psychomotorycznej

Leki pomagają w pobudzeniu psychoruchowym powinny być świadczone w szpitalu. W okresie, w którym pacjent jest tam przewożony, a także przez czas przed rozpoczęciem działania narkotyków, dozwolone jest tymczasowe utrwalenie (co jest odnotowane w dokumentacji medycznej). Jednocześnie przestrzegane są następujące obowiązkowe zasady:

  • podczas stosowania środków przymusu stosuj wyłącznie miękkie materiały (ręczniki, prześcieradła, paski z tkaniny itp.);
  • niezawodnie naprawić każdą kończynę i obwód ramienny, ponieważ w przeciwnym razie pacjent może się łatwo uwolnić;
  • ściskanie pni nerwowych i naczyń krwionośnych nie powinno być dozwolone, ponieważ może to prowadzić do niebezpiecznych stanów;
  • ustalony pacjent nie jest pozostawiony bez opieki.

Po działaniu neuroleptyków jest on uwalniany od fiksacji, ale obserwacja powinna być kontynuowana, ponieważ stan pozostaje niestabilny i może nastąpić nowy atak pobudzenia.

Leczenie pobudzenia psychoruchowego

Aby złagodzić ciężkość ataku, środki uspokajające są podawane pacjentowi z jakąkolwiek psychozą: "Seduxen" — dożylnie, "sód barbitalowy" — domięśniowo, "Aminazin" (dożylnie lub domięśniowo). Jeśli pacjent może wziąć leki do środka, to przepisuje tabletki "fenobarbital", "seduxen" lub "aminazin".

Nie mniej skuteczne i neuroleptyki "klozapina", "Zuk-lopentiksol" i "Leomomepromazyna". Bardzo ważne jest monitorowanie ciśnienia krwi pacjenta, ponieważ fundusze te mogą spowodować jego zmniejszenie.

W warunkach szpitala somatycznego leczenie pobudzenia psychomotorycznego odbywa się za pomocą preparatów stosowanych do znieczulenia ("Droperidol" i roztworu hydroksymaślanu sodu z glukozą) z obowiązkową kontrolą oddychania i ciśnienia krwi. A dla osłabionych lub starszych pacjentów stosuje się środki uspokajające: "Tiaprid", "Diazepam", "Midazolam".

leczenie pobudzenia psychoruchowego

Zastosowanie leków w zależności od rodzaju psychozy

Z reguły nowe leki są przepisywane nowo przyjętemu pacjentowi, ale po wyjaśnieniu diagnozy, dalsza ulga w pobudzeniu psychoruchowym będzie bezpośrednio zależy od jego rodzaju. Tak więc, przy halucynogennym pobudzeniu urojeniowym, leki "Haloperidol", "Stelazin" są przepisywane, a przy pomocy manii środki "Klopiksol" i "Oxybutyrat litu" są skuteczne. Stan reaktywny usuwa się za pomocą preparatów "Aminazin", "Tizertsin" lub "Phenazepam", a pobudzenie katotoniczne jest leczone preparatem "Mazhepril".

Specjalistyczne leki łączą się, jeśli to konieczne, z ogólną półką, dostosowując dawkę.

Kilka słów na zakończenie

Podniecenie psychoruchowe może wystąpić w sytuacji domowej lub wystąpić na tle procesów patologicznych związanych z neurologią, chirurgią lub traumatologią. Dlatego, aby wiedzieć, jak powstrzymać atak psychozy, nie powodując u pacjenta szkody, jest to bardzo ważne.

Jak wynika z tego, co zostało powiedziane w artykule, najważniejsze informacje w czasie pierwszej pomocy mają być gromadzone i spokojne. Nie próbuj samemu wywierać fizycznego wpływu na pacjenta, a jednocześnie nie wykazywać wobec niego agresji. Pamiętaj, że taka osoba najczęściej nie zdaje sobie sprawy z tego, co robi, a wszystko, co się dzieje, jest tylko symptomem jego poważnego stanu.