Psychologia penitencjarna. Problemy współczesnego rozwoju

Psycholog prawniczy w swojej praktyce boryka się z różnymi zjawiskami zachodzącymi w sferze ludzkiej interakcji i prawa. Jeśli psychologia sądowa bada tylko zjawiska i procesy zachodzące w postępowaniu sądowym, wówczas lwią część użytecznych materiałów można znaleźć zarówno przed, jak i po pracy sądów.

Nowoczesny system wykonywania kar przechodzi trudny okres reform. Światowa praktyka przejścia od wykonywania funkcji karnych do metod reedukacji mimowolnie dotknęła systemów więziennych wszystkich państw przestrzeni postsowieckiej. Skuteczność nowego podejścia do praktyki wykonywania zdań wymaga dodatkowych inwestycji ze strony państwa. W obecnych warunkach postępującego kryzysu nie ma nadziei na jakiekolwiek dodatkowe zastrzyki finansowe. Tak, a żaden koszt zasobów finansowych nie będzie w stanie odgrywać przypisanej im roli bez odpowiedniego przeszkolenia personelu i rozwoju odpowiedniej bazy psychologicznej.

Psychologia penitencjarna jest częścią psychologii prawniczej, jej funkcją jest badanie istotnych aspektów skuteczności obu rodzajów kar i zachowań skazanych oraz, co ważne, ich społeczności. Ta nauka jest stale ulepszana i uzupełniana. Proces reformowania systemu penitencjarnego stale uzupełnia codzienną praktykę obecnych pracowników systemu penitencjarnego. Ponadto, psychologia penitencjarna dotyczy procesów wykraczających poza pracę instytucji penitencjarnych. Resocjalizacja i rehabilitacja osób na obecnym etapie odgrywa nie mniej ważną rolę niż sam proces karania.

Przedmiotem tej psychologii penitencjarnej są ludzie, którzy znajdują się w granicach instytucji, które mają służyć wyrokowi. Przeprowadzając psychologiczną analizę skuteczności stosowanych do nich środków, metody działań zapobiegawczych i korygujących pozwalają na zwiększenie skuteczności nowych sposobów pracy z osobami odbywającymi karę.

Problemy i trudności w tej dziedzinie stały się nie tylko aktualne. Od powstania państwa było wiele podejść i sposobów ich rozwiązania. W ciągu ostatnich stu lat nastąpiła istotna zmiana i ponowne przemyślenie.

Główna funkcja jest nadal karna. Jego znaczenie polega na tym, że skazaniec jest odizolowany od społeczeństwa, jest pod ochroną i stałym nadzorem. Wszystkie środki utrzymania więźniów podlegają obowiązkowej regulacji. W związku z tym powoduje to cały szereg negatywnych doświadczeń, ponieważ istnieje silne ograniczenie w spełnianiu wielu podstawowych potrzeb społecznych i fizjologicznych.

Jeśli weźmiemy pod uwagę funkcję wychowawczą, którą reżim wykonuje w ogóle, a w szczególności psychologię penitencjarną, możemy wyróżnić rygoryzm organizacji życia i codziennego życia więźniów. Codzienna rutyna, jasna regulacja warunków, w których odbywa się kara, pozostawia piętno na zachowaniu i charakterze ludzi. Wśród pozytywnych efektów należy odnotować stopniowy rozwój takich cech jak dyscyplina, dokładność, staranność.

W tworzeniu sprzyjających warunków dla organizacji pracy, pracy edukacyjnej, szkoleń, pełnoprawną działalnością personelu jest funkcja reżimu. Ale gdy tylko osoba opuszcza zakład karny, może wystąpić efekt nawrotu. Chodzi o zapobieganie tak negatywnemu zjawisku, że obecnie pracują zarówno psychologowie, jak i pracownicy więzienia. Ale ich wysiłki często nie wystarczą. Aby uzyskać lepsze wyniki w rozwiązaniu tego problemu, konieczna jest ścisła współpraca z władzami lokalnymi, organizacjami na rzecz zatrudnienia i pomocy społecznej osobom w trudnej sytuacji.