Zespół wypalenia

Termin "wypalenie emocjonalne" nie został jeszcze w pełni włączony do domowego słownictwa, ale wszyscy pracujący ludzie natknęli się na niego. Każdego roku stres produkcyjny powoduje duże straty z powodu problemów ze zdrowiem psychicznym pracowników. Jakie jest niebezpieczeństwo tego zespołu? Jak rozpoznać i pokonać? Odpowiedzi na te i inne pytania można uzyskać, czytając ten artykuł.

Termin znaczenie

Definicja syndromu wypalenia (CMEA) brzmi tak: jest to mechanizm ochronny psychologicznej obrony przed stresem, który pojawia się w miejscu pracy. Powstaje z powodu długiego pobytu człowieka w napiętym środowisku, w wyniku którego traci główną część swojej emocjonalnej i fizycznej energii. Najczęściej objawia się zespół wypalenia emocjonalnego u nauczycieli, liderów biznesu, pracowników socjalnych. Głównymi przyczynami tego zjawiska są: rutyna, napięty harmonogram, niskie zarobki, chęć prymatu, a także inne podobne czynniki. Zespół wypalenia emocjonalnego przejawia się u lekarzy. Wynika to z większej odpowiedzialności za zdrowie i życie pacjentów. Konieczne jest przeprowadzenie korekty zespołu wypalenia zawodowego, aby uniknąć możliwych problemów ze zdrowiem psychicznym i fizycznym.

oznaki wypalenia zawodowego

Historia

Zespół syndromu wypalenia zawodowego pojawił się na początku lat 70-tych. Naukowcy odkryli, że po kilku latach od rozpoczęcia stażu pracownicy zaczynają odczuwać stan bliskiego stresu. Praca przestała się podobać, spadła wytrzymałość, pojawiało się uczucie rozdrażnienia i bezradności. Ale przy radzeniu sobie z symptomami psychoterapii techniki nie przyniosły pożądanych rezultatów.

W 1974 r. W USA psychiatra Freudenberg opublikował swoje pierwsze dzieło na ten temat, które nazwał tłumaczeniem na rosyjski "Wypalenie emocjonalne" lub "Wypalenie zawodowe".

Psycholog społeczny K. Maslach w 1976 r. Określił wypalenie jako utratę empatii i zrozumienia klientów lub pacjentów przez pracownika, a także wyczerpanie emocjonalne i fizyczne, niskie poczucie własnej wartości i negatywny stosunek do obowiązków zawodowych.

Początkowo syndrom charakteryzował się wyczerpaniem i poczuciem bezużyteczności osoby, ale stopniowo objawy się poszerzały. Z biegiem czasu naukowcy zaczęli przypisywać wypalenie emocjonalne manifestacji psychosomatycznej, co oznacza zbliżającą się chorobę. Teraz zespół przypisuje się stresowi spowodowanemu trudnościami w utrzymaniu normalnego stylu życia.

Znaki występowania

Wypalenie emocjonalne często mylone jest ze stresem, chociaż są to różne zjawiska. Współczesna medycyna identyfikuje około 100 objawów tego stanu. Przebieg tego zespołu składa się z trzech rodzajów objawów: fizycznych, psychicznych i behawioralnych. Pierwsze objawy pojawiają się u pacjenta w postaci:

  • Ból głowy
  • Skrócenie oddechu.
  • Bezsenność
  • Zaburzenia przewodu pokarmowego.
  • Ból gardła.
  • Słabość fizyczna.
  • Chroniczny syndrom zmęczenia.

Psychologiczne i behawioralne objawy manifestują się jako:

  • Apatia i nuda.
  • Podejrzenie.
  • Niepewność.
  • Utrata zainteresowania zawodem.
  • Uczucia winy.
  • Oddalenie od zespołu i rodziny.
  • Uczucia samotności.
  • Zwiększona drażliwość.

Zasadniczo, przed pojawieniem się syndromu wypalenia zawodowego, osoba wydaje się mieć zwiększoną aktywność. Pracownik jest całkowicie pochłonięty pracą, zapominając o swoich fizycznych i emocjonalnych potrzebach. W wyniku tego rytmu życia następuje wyczerpanie. Osoba nie może wyzdrowieć nawet po dobrym odpoczynku. Potem zostaje zawieszony w pracy i rozwija wobec niej obojętność. Jednocześnie jego poczucie własnej wartości spada, a jego pewność siebie znika, przestaje czerpać satysfakcję z pracy.

Jaka jest różnica między wypaleniem emocjonalnym a stresem?

Objawy tego zespołu stają się widoczne w późniejszych stadiach. Początkowo osoba doświadcza stresu, który przy przedłużonej ekspozycji wywołuje wypalenie emocjonalne. Cechami wyróżniającymi są takie znaki:

  • Emocjonalne manifestacje. Podczas stresu są one wyrażane bardzo szybko, a kiedy wypalają się, wręcz przeciwnie, są nieobecne.
  • Uczucia i odczucia. Stres powoduje zwiększoną aktywność człowieka, a syndrom wypalenia — bezradność i beznadziejność.
  • Mentalne manifestacje. Podczas stresu pracownik odczuwa niepokój, aw przypadku syndromu — depresję i alienację.
  • Procesy myślowe. Pod wpływem stresu osoba nie ma zasobów energetycznych, a podczas syndromu jest motywacja.
  • Utrata energii Podczas stresu pracownik odczuwa brak siły fizycznej, a podczas emocjonalnego wypalenia — emocje.

fizyczna manifestacja zespołu wypalenia zawodowego

Dzięki znajomości charakterystycznych cech wypalenie pracownika może zostać zidentyfikowane w czasie. W ten sposób zapobiegają nieodwracalnym procesom w zdrowiu ludzkim.

Etapy

Oprócz ogólnych objawów ważne jest, aby wiedzieć, w jakim stopniu manifestuje się zespół wypalenia. Test jest zazwyczaj używany na końcowych etapach, gdy osoba zwróciła się do specjalisty. Ale zaczyna się stopniowo rozwijać. Greenberg prowadzi 5 etapów syndromu:

  1. "Miesiąc miodowy" — osoba pasjonuje się swoją pracą. Ale ciągły stres prowadzi do tego, że dostaje mniejszej satysfakcji z procesu, a pracownik zaczyna tracić zainteresowanie nim.
  2. "Za mało paliwa" — pojawia się uczucie zmęczenia, apatia, występują problemy ze snem. Jeśli nie ma dodatkowej motywacji, pracownik traci zainteresowanie procesem pracy, a jego wydajność maleje. Osoba na tym etapie może naruszyć dyscyplinę i zostać zawieszona w wykonywaniu swoich obowiązków. Jeśli motywacja jest bardzo wysoka, to nadal ciężko pracuje na szkodę ich zdrowia.
  3. "Przewlekłe objawy" — zwiększona aktywność zawodowa może prowadzić do różnych chorób i doznań psychologicznych. Pracoholik może wywoływać drażliwość, depresję, uczucie opanowania i brak czasu.
  4. "Kryzys" — pod wpływem chorób przewlekłych pracownik może częściowo lub całkowicie stracić zdolność do pracy. Doświadczenia emocjonalne na tym tle są zintensyfikowane i istnieje poczucie niezadowolenia z jakości życia.
  5. "Przełamując mur" — problemy psychiczne i fizyczne stają się ostre i mogą powodować rozwój niebezpiecznych chorób. Jego kariera i życie są zagrożone.

We wczesnych stadiach syndromu często można zachować miejsce pracy i pozycję, w przeciwieństwie do dwóch ostatnich. Ważne jest, aby zidentyfikować CMEA u osoby na czas, aby uniknąć rozwoju poważnych chorób.

Przyczyny zespołu wypalenia zawodowego

Każda osoba jest indywidualna i postrzega wydarzenia na swój sposób. W tych samych warunkach można doświadczyć syndromu wypalenia, podczas gdy inny nie. Do osobistych powodów należą następujące cechy charakteru:

  • Humanizm
  • Pesymizm
  • Zwiększona podatność.
  • Entropia.
  • Introwersja
  • Zdolność do samopoświęcenia.
  • Stałość
  • Zwiększona odpowiedzialność.
  • Pragnienie kontrolowania wszystkiego.
  • Dreaminess.
  • Idealizacja.
  • Zwiększone oczekiwania co do wyników pracy.

jak manifestuje się syndrom wypalenia zawodowego

Przydziel także czynniki sytuacyjne zespołu wypalenia zawodowego, które są w stanie sprowokować jego wystąpienie. Należą do nich:

  • Pracuj pod ścisłą kontrolą.
  • Niezdrowa konkurencja.
  • Bardzo odpowiedzialna praca.
  • Konflikty z przełożonymi lub współpracownikami.
  • Prymitywna i monotonna praca.
  • Źle zorganizowana praca.
  • Praca w nadgodzinach.
  • Bez przerwy.
  • Ciężka atmosfera w zespole.
  • Brak wsparcia ze strony rodziny i przyjaciół.
  • Zwiększony stres fizyczny i emocjonalny.

Najczęściej zespół wypalenia doświadczają młodzi profesjonaliści, których działania są związane z ludźmi. U progu kariery zawodowej są całkowicie zanurzeni w swojej pracy i ponoszą za nią większą odpowiedzialność.

Jakie zawody są zagrożone?

Najczęściej zespół jest narażony na działanie osób pracujących w systemie "osoba — człowiek". Należą do nich takie specjalności:

  • Pracownicy medyczni — zespół wypalenia emocjonalnego przejawia się w nich z powodu stałego poczucia odpowiedzialności za życie i zdrowie pacjentów. Często pełnią rolę "kamizelki", a przy niekorzystnym wyniku leczenia stają się swego rodzaju "celem" dla pacjenta lub jego rodziny.
  • Wychowawcy — ich emocjonalne wypalenie objawia się z powodu presji psychologicznej ze strony uczniów, ich rodziców, przełożonych i kolegów. Często są w napiętym i źle zorganizowanym środowisku pracy. Emocjonalne wypalenie nauczycieli zwiększają niskie zarobki.
  • Psychologowie — zespół powstaje w wyniku stałego przebywania w napięciu psycho-emocjonalnym z problemów swoich pacjentów.

zespół wypalenia zawodowego u pracowników służby zdrowia

Również podatni na CMEA są funkcjonariusze organów ścigania, Ministerstwo Sytuacji Nadzwyczajnych, służby socjalne i inne zawody, które codziennie znajdują się w trudnych warunkach i wchodzą w interakcje z innymi ludźmi.

Czy zespół jest szkodliwy?

Zespół Burnout pomaga osobie radzić sobie z nadmiernym stresem. Tak więc działa ochrona, która wyłącza emocje w odpowiedzi na różne czynniki, które mogą wywołać traumę w psychice. Nie trzeba się wstydzić tego syndromu, ponieważ objawia się on tylko w zdrowym organizmie. Ten stan pomaga osobie oszczędzać energię. Jeśli funkcja ochronna nie działa, mogą wystąpić nieodwracalne zmiany w ludzkiej psychice i zdrowiu.

Jakie mogą być konsekwencje tego syndromu?

Jeśli nie rozpoczniesz leczenia wypalenia emocjonalnego, to w ciągu pierwszych trzech lat osoba może mieć zawał serca, psychozę i inne zaburzenia fizyczne i psychiczne. Jeśli nie zostanie podjęte żadne działanie, powstają choroby przewlekłe, takie jak depresja, problemy z układem odpornościowym i narządami wewnętrznymi. Nowe choroby powodują nowy stres, który tylko pogarsza stan człowieka.

Diagnostyka

Psycholog może użyć specjalnych technik, aby zidentyfikować obecność i określić nasilenie tego zjawiska. Diagnoza wypalenia emocjonalnego odbywa się za pomocą różnych kwestionariuszy:

  • "Definicja wypalenia psychicznego" A.A. Rukavishnikova. Technika ta jest często wykorzystywana przez psychologów.
  • "Diagnoza wypalenia" — metoda VV Bojko Kwestionariusz pomaga zidentyfikować poziom rozwoju zespołu.
  • "Wypalenie zawodowe" K. Maslach i S. Jackson. Technika pomaga rozpoznać obecność tego zespołu.

Techniki te można również wykorzystać jako autodiagnostykę, na przykład metodę wypalenia Bojko VV, jeśli występują niektóre objawy tego zespołu.

Leczenie przez psychoterapeutę

Gdy uporczywe zmiany w psychologicznej percepcji czynności danej osoby wymagają pomocy specjalisty. Psychoterapeuta najpierw przeprowadzi diagnozę, aby potwierdzić diagnozę, a także określić stopień jej progresji. Następnie wykonaj serię pomiarów. Leczenie zespołu wypalenia polega na stosowaniu takich metod:

  • Psychoterapia — obejmuje nauczanie technik relaksacyjnych pacjenta, zwiększanie inteligencji emocjonalnej, prowadzenie różnych szkoleń w celu rozwijania umiejętności komunikacyjnych, zwiększania pewności siebie.
  • Leczenie farmakologiczne — leki przeciwdepresyjne, tabletki nasenne, nootropy i inne leki są przepisywane w celu złagodzenia objawów. Przypisuj z ciężkim zespołem wypalenia zawodowego.

jak przezwyciężyć wypalenie zawodowe

Psychologia w tym przypadku zaleca stosowanie techniki aktywnego słuchania. Pacjent powinien mieć możliwość omówienia emocji, które odczuwa. Może to zrobić poprzez indywidualne doradztwo lub na spotkaniach z kolegami. Po omówieniu wydarzeń osoba może wyrzucić swoje emocje i doświadczenia. W ten sposób nauczy się rozwiązywać konflikty i budować produktywne relacje robocze z kolegami.

Jeśli ta metoda nie przynosi rezultatów, musisz pomyśleć o zmianie miejsc pracy lub obszarach działalności. Wskazane jest, aby zmienić go na obszar inny niż ludzki.

Walka własna

Z emocjonalnym wypaleniem na wczesnym etapie możesz sobie poradzić. Jeśli dana osoba zaczyna odczuwać kilka objawów, należy rozpocząć walkę z zespołem. Aby to zrobić, skorzystaj z następujących wskazówek:

  • Dbaj o siebie. Konieczne jest wypełnienie zużytej energii. W tym celu musisz iść spać na czas, dobrze się odżywiać i zapewnić umiarkowane ćwiczenia. W ciągu tygodnia należy znaleźć czas na zajęcia, które przynoszą satysfakcję i pozytywne emocje.
  • Zmień spojrzenie na sytuację. Musisz ponownie przemyśleć swoje zawodowe obowiązki, być może istnieje możliwość zrobienia interesującego zawodu lub rozdzielenia ciężaru na pracowników. Ważne jest, aby zidentyfikować sposoby zmiany problemu. W takim przypadku musisz popracować nad sobą.
  • Ogranicz negatywny wpływ czynników stresu. Potrzeba dostosowania relacji i spraw w pracy. Ważne jest przekazanie zespołowi i władzom, że konieczne jest zwiększenie skuteczności długoterminowej współpracy.
  • Serwisy społecznościowe. Musisz współpracować z zespołem, możesz znaleźć mentorów lub pomóc innym. Najważniejsze — uciec z zamkniętego mandatu. Wzajemne wsparcie pomoże wspólnie poradzić sobie w trudnych sytuacjach w pracy i znaleźć nowych towarzyszy.

ćwiczenia jako profilaktyka zespołu wypalenia zawodowego

Te zalecenia pomogą poradzić sobie z syndromem na początkowych etapach. Jeśli pracownik ma trwałe zmiany w psychice i zdrowiu, musisz skorzystać z pomocy wykwalifikowanego psychologa.

Zapobieganie syndromowi wypalenia zawodowego

Oprócz pracy nad sobą pod nadzorem psychologa, musisz ustalić relacje międzyludzkie z zespołem i sprawdzić warunki pracy. Najczęściej pacjenci zmieniają pracę, ale jeśli nie jest to możliwe, możesz skorzystać z następujących wskazówek:

  • Podział celów pracy na krótko- i długoterminowy. Pierwsza pomaga wzmocnić motywację i szybko pokazać wynik.
  • Wykonuj małe przerwy w pracy. To pomoże odzyskać siły.
  • Prowadź z sobą pozytywny dialog, ucz się relaksować.
  • Przestrzegaj zdrowego trybu życia, który obejmuje zbilansowaną dietę i ćwiczenia.
  • Regularnie zmieniaj rodzaj aktywności, nie zatrzymując się w jednym przypadku.
  • Aby umówić się na weekend raz w tygodniu, kiedy możesz robić, co chcesz.
  • Unikaj perfekcjonizmu.
  • Nie bierz udziału w niezdrowej konkurencji w pracy.

Te zalecenia pomogą poprawić stan pacjenta. Porady mogą być również wykorzystywane jako dalsza prewencja syndromu wypalenia, po tym jak osoba w pełni wyzdrowiała.

Zapobieganie wypaleniu w zespole

Ponieważ syndrom często występuje z powodu niekorzystnych warunków w pracy, może wystąpić u kilku pracowników jednocześnie. W rezultacie wydajność zespołu jako całości może znacznie spaść. Menedżerowie powinni skorzystać z następujących wskazówek:

  • Zwróć uwagę na "dzwony". Powinien monitorować pracowników. Alarmujący znak będzie przejawem w zachowaniu pracowników bezradności, złości, rozproszenia. Konieczne jest kontrolowanie ich stanu emocjonalnego i fizycznego.
  • Średni ładunek. Pracownikom nie powinno się pozwolić na pracę w ich granicach. Ważne jest ustalenie optymalnego poziomu zatrudnienia.
  • Obowiązkowy odpoczynek. Harmonogram prac powinien być znormalizowany, z obowiązkowymi dniami wolnym od pracy i urlopem.
  • Optymalizacja pracy. Pracownicy muszą wiedzieć, jakie wyniki należy uzyskać. Ważne jest, aby zapewnić im wszystkie niezbędne zasoby i stworzyć komfortowe warunki pracy.
  • Uznanie za pracę. Pochwały, certyfikaty, nagrody są silną motywacją. Szef musi zauważyć nawet niewielkie osiągnięcia pracownika, podkreślać jego inwestycję we wspólną sprawę.
  • Zaawansowane szkolenie. Szkolenie i dalszy rozwój kariery pomogą rozwinąć osobę w pracy. W ten sposób można uniknąć codziennej rutyny, która jest jednym z czynników wypalenia emocjonalnego.
  • Budowanie zespołu Niezdrowa konkurencja w miejscu pracy nie powinna być dozwolona. Ważne jest, aby szacunek i wzajemna pomoc wracały do ​​normy. Możesz skorzystać z różnorodnych szkoleń, które w tym pomogą.

Środki zapobiegawcze pozwolą nie tylko uniknąć syndromu wypalenia emocjonalnego, ale również zwiększą wydajność pracy, a także stworzą sprzyjającą atmosferę w miejscu pracy.

wypalenie syndromu wypalenia zawodowego

Wypalenie emocjonalne może więc zaszkodzić zdrowiu psychicznemu i fizycznemu, jeśli nie nadejdzie czas, aby zacząć go leczyć. Zespół stanowi mechanizm ochronny dla ludzkiej psychiki. Można go zidentyfikować za pomocą specjalnych technik. W początkowym stadium syndromu możliwe jest samodzielne leczenie, ale na ostatnim etapie nie można się obejść bez pomocy psychologa. Ważne jest, aby zapobiegać wypaleniu emocjonalnemu, szczególnie w przypadku pracowników w systemie "osoba do osoby".